Zannen desu ne

สรุปอิชั้นฝันแม่นไม่เบานะ ตัวที่จะได้ตังค์ไม่มีขาย ตัวที่มีขายอิชั้นไม่ถูก การทำงานก้อเริ่มเข้าเดือนที่สองยองใย ส่วนเรื่องเรียนก้อเรื่อยๆ ความทรงจำเกี่ยวกับงานที่เคยทำตั้งแต่เข้ามากรุงเทพฯแรกๆเริ่มกลับมาเข้าที่ เข้าทางภายในหนึ่งเดือน ภาษาญี่ปุ่นยังใช้ได้ดี ขอยกเครดิตให้ป๋าโย ป๋ามินิ และรุ่นพี่ Gackto san^_^

ล่าสุดโชคชะตานำพา Kimura san มาให้ยลโฉมเลยพาลให้คิดถึงป๋ามินิเวอร์ชั่นตัวสูง ภาษาเยอรมันก้อยังพอใช้ได้ แต่ภาษาฝรั่งเศสต้องรื้อฟื้นครั้งใหญ่เลย ที่ทำงานไม่ค่อยเปลี่ยนไปมากเท่าไหร่ รู้สึกดีนะที่ได้กลับมาทำงานหลังเคาเตอร์ที่นั่นอีก กับข้าวที่แคนทีนอร่อยดี

ไม่รู้ว่ายกสองนี่จะหมดลงเมื่อไหร่ แต่ก้อภูมิใจที่เรายังสามารถทำงานที่เราคุ้นเคยได้ดี งานบริการขั้นเทพ มันเหมือนกับชีวิตเริ่มต้นขึ้นอีกครั้ง Brett จะออกอัลบั้มใหม่พอดี จะได้เจอกันอีกมั้ยนะ อายุอานามทั้งนักร้อง กับแฟนเพลง รวมกันก้อเกือบร้อยอ่ะคับ

ยังรักเฮียเจ้เสมอเพียงแต่ตอนนี้เค้าฟังLarukuมากไปหน่อยตามประสาคนมันเคยRock ตอนนี้ก้อคืนเบลสส์น้อยไปแล้วเหลือห้องใหญ่ห้องเดียว แล้วรู้สึกว่าเบลสส์เป็นบ้านมากว่าโรงเรียนนะ เรายกเด็กๆไปตั้งที่ระเบียงหมดรดน้ำทุกวัน เจ๋งแล้วที่ยกห้องใหญ่นี้ให้เป็นบ้านของป๋าๆที่วาดหมดเลย

สูงสุดคืนสู่สามัญ แต่เราท่าจะเป็นสามัญคืนสู่สามัญกว่า เคยได้ยินมาว่าคนที่ไม่กังวลหรือไม่เห็นอนาคต เป็นคนที่มีความสุขที่สุดในโลก ส่วนตัวเราแล้วนี่ก้อยิ่งอายุมากขึ้น จินตนาการก้อถูกแทนที่ด้วยโลกแห่งความเป็นจริงถึงชีวิตเรามันจะแปลกยังไง แต่ก้ออยู่มาได้ตั้งครึ่งชีวิตอ่ะนะเมพสุดฤทธิ์

ตอนนี้สถานการณ์น้ำท่วมเริ่มดีขึ้น เราช่วยบริจาคตังค์ได้ติ๊ดเดียวไว้มีมากๆก้อจะจัดให้มากๆนะ เอาใจช่วยทุกคนอยู่แล้วทั้งหน้าน้ำท่วมนี้ และหน้าหนาวที่กำลังจะเริ่มขึ้นด้วยนะ พรุ่งนี้หลังทำงานเสร็จ เรามีสอนเด็กๆแล้วก้อจะไปทานข้าว ดูMr.Brainด้วยกันที่ห้องตัวเล็ก

สงสัยว่าแผนที่จะไปJogging อาจต้องหลุดลิ่วไปก่อน เรื่องกินกับป๋าคิมุระเรื่องใหญ่กว่านะ จัดไปเลย ชีวิตตอนนี้ดูเหมือนยุ่งเอาการ รู้แต่ว่าชียังชอบฟังเพลงเป็นชีวิตจิตใจ ชอบกินและชอบวาดรูปป๋าๆบ่อยๆ ตัวตนที่แท้จริงของชีก้อยังคงเป็นลูกสาวคนเล็กของพ่อกับแม่เสมอ ยังไม่ได้เป็นแฟนใคร

ในส่วนนของครูก้อยังคิดถึงนักเรียนบางคนอยู่อ่ะนะ เค้าจะรู้สึกยังไงกันที่ครูติงต๊องของเค้าไปยืนยิ้มแบบ Miss Tiffany Universe หลังเค้าเตอร์น๊า แต่เชื่อว่าทุกอาชีพมีเกียรติเท่าเทียมกัน สร้อยหยกก้อรองอยู่ฐานพระ หันมาสวมสร้อยพระแทน ธรรมมะธรรมโมนะเนี่ย

เด็กสมัยนี้อะไรก้อไม่รู้ ไม่เข้าใจเลยจริง ชีวิตก้อยังเหมือนความฝันอยู่เลย แป๊ปๆจะสิ้นปีแล้ว คิดว่าคงได้รูปใหม่มาแปะผนังเบลสส์ข้างๆ เบรท เร็วๆนี้ Bretto san no arashi album wo mashite imasu^_^
The show must go on!

Happy Birthday Brett Anderson

What day is today? Everything is getting to start again with 5 years differences. It's 29 September 2010 and it's the birthday of someone I've been watching him through his music for years. He's Brett Anderson, the one I can't get his music out of my blood.

Happy Birthday! Brett

May your days be filled with joys and happiness, stay healthy and good luck for your new album. I will aways support you as long as you can sing for fans ne!

My next life is not so far, innit?

จริงๆวันนี้เป็นวันของBrettแต่การที่ได้กลับบ้านเก่าที่สีลมอีกครั้ง ห้าปีกว่าๆ ดูเหมือนจะเร็วเหมือนในละครเลยอ่ะ ก้อที่นี่ไม่ใช่เหรอที่ได้พบเฮียเจ้ Brett และคนอื่นๆในวงน่ะ กับช่วงเวลาที่ไม่ได้กินข้าวในแคนทีนที่โรงแรม มันมีเหตุการณ์เกิดขึ้นมากมาย

ได้เจอผู้คนใหม่ๆในรั้วมหาวิทยาลัย เปิดตาเปิดใจกับโลกอีกแบบหนึ่ง วิ่งหางานจนรองเท้าพัง(พ้มไม่ได้โม้นะ!)เป็น Barista, Assist to the Managing Director เป็นคุณครูด้วย ที่สำคัญมี Bless Drawing Gallery คนอะไรจะหลากหลายอาชีพขนาดนั้น แถมเปลี่ยนงานทุกๆสามเดือนอ่ะ เกิดขึ้นจริง เจ็บจริง ไม่ใช้สแตนอิน!

ความฝันยังขาดก้อแค่เชิญบรรดาหวานใจในรูปที่วาด มาเปิดงานก้อเท่านั้นโอ้ว...จินตนาการช่างร้ายกาจยิ่งนัก ณ วันนี้อยากจะบอกว่า ขอบคุณมากมาย Vielen danke, Merci Beaucoup, Honto ni Arigatou godazaimasu กับทุกๆสิ่งที่ทำให้เรามีวันนี้ ถึงจะไม่ยิ่งใหญ่ แต่ก้อขอบคุณจริงๆนะ

แม้ชิวิตจะมีขึ้นมีลง แต่รู้สึกดีจังกับบทเรียนชีวิต ที่หาไม่ได้จากหนังสือเล่มใดๆในโลก และสิ่งหนึ่งที่อยู่กับเรามาตลอดเวลา คือ เพลงที่ชอบ กับนักร้องที่ใช่ พร้อมรูปที่วาดออกมาจากจิตใจของคนตัวเล็กๆคนนี้ "แวนติ๋ม"พกความฝัน และความมั่นใจมาเต็มกระเป๋ารักเฮียเจ้ Brettมากมาย และถ้าโลกนี้มันกลมจริงละก้อ เค้าจะไปยืนเกาะรั้วกั้นหน้าเวที่เฮียเจ้อีกครั้ง I'm going to see you at the front row, Brett!

Tim^_^