Mirai wa Aranai does!

ช่างเป็นนักเรียนที่เพอร์เฟ็คเสียนี่กระไร เรียนจนอาจารย์จะรีไทร์ชื่อออกไปแล้ว แต่หาได้สำเนียกไม่ zannen does ne>_< พอคิดๆไปมาชีวิตมันก้อตลกฝืดดีๆนี่เอง เดี๊ยนก้อเคยผ่านภาษาต่างประเทศมาสี่ภาษา แต่ว่าทั้งฝรั่งเศส เยอรมัน และญี่ปุ่น บทจะเรียนรูปแบบอนาคต เป็นอันต้องหยุดเรียนกลางทางทุกที ยกเว้นอังกฤษอ่ะนะครบทุก tense เลย^_^

โดปกาแฟเขาช่องไปหนึ่งถ้วยกลาง กะจะปั่นthesisครั้งที่หนึ่งร้อยแปด ตอนนี้ไฟลนก้นอย่างแรง เพราะเพื่อนเดี๊ยนจะdefendพรุ่งนี้คร้า มันช่างเป็นปริญญาโทที่ยาวนานที่สุดในชีวิตเลยนะเนี่ย หาเรื่องแท้ๆเชียว ทำงานเก็บตังค์อยู่ดีๆ บ่นไปเรียนไป ทำงานไป มีชัยไปกว่าครึ่ง ช่วงปีใหม่จะไปดูตลาดกาแฟ ยังไม่เข็ดกับการเปิดธุรกิจโรงเรียนซะงั้น เป้าหมายต่อไปคือร้านกาแฟคับท่าน มีนามว่า "Cafe' de Bless"

ตอนนี้ไม่มีสิ่งมีวิตชิตใหม่ๆเข้ามาในชีวิต มีเพียงป๋า Kimura Takuya เท่านั้น ถ้าเราเกิดเป็นผู้ชายเหมือนป๋า คงจะเจ้าชู้น่าดู หักอกสาวเป็นว่าเล่นแน่ๆ เมื่อคืนไปกินข้าวกับตัวเลขและนักเรียนมา หมาเด็กสองตัวก้อยังซนไม่สร่าง กัดเละเลยรองเท้าชั้น ตัวเลขตั้งชื่อได้แสบมาก ขนุนกับมะนาว ขัดกับขนสีดำกับนำตาลสุดฤทธิ์

งานที่โรงแรมก้อเรื่อยๆ ชีวิตถูกลิขิตมาให้เป็นพนักงานต้อนรับจริงๆ ไม่เคยคิดมาก่อนว่าต้องกลับไปยืนหลังเคาท์เตอร์ตอนเรียนใกล้จบอ่ะนะ รู้สึกเหมือนว่านั่นคืออาชีพเนื้อคู่ที่พระท่านให้มา ช่วงห้าปีกว่าๆที่ออกจากวงการโรงแรมมาสอนนี่ก้อ เปลี่ยนบริษัทสองแห่งต่อปีเชียวนะ ทั้งนายเยอรมัน ไทย อังกฤษ เดี๊ยนมีมาหมดแล้วคร่า ขาดแต่นายญี่ปุ่นท่าจะยากนะ มันขัดกับนิสัยที่ไม่ชอบกรอบของเราโดยสิ้นเชิง

การกลับไปสีลมหนนี้เจ้าที่ทั้งสองท่านอายุเยอะเอาการแฮะ เป็นที่ที่ถูกชะตาก้อว่าได้ ชาติที่แล้วคงมีอะไรผูกพันกับที่นี่อ่ะนะ บ้านที่สีลมดูมีอายุมากขึ้น คงเป็นเพราะมีตึกใหม่ๆเกิดขึ้นเป็นดอกเห็ดอ่ะนะ ผู้คนก้อไม่เปลี่ยนไปมากเลยเช่นกัน ป๊าดูใจดีมากขึ้น Financial Manager ก้อยังเป็นผู้ใหญ่ที่ให้คำแนะนำในชีวิตได้เสมอ เรารู้สึกเหมือนตามเก็บความทรงจำเลย Deja Vu อะไรประมาณนั้น ก้อที่นี่ได้เจอ Brett อ่ะนะ เลยรักเป็นพิเศษ

ไม่รู้จะเป็นยังไงต่อไป แค่ทำงานเก็บตังค์ไว้เปิดร้านกาแฟ สอนเด็กๆคงจะดีนะ ใช้ชีวิตกับวัดและต้นไม้อ่ะนะ
เราเริ่มทำงานมาตั้งแต่อายุสิบแปด จนทำให้ต้องคิดว่าชีวิตในครึ่งหลังที่เหลือ ไม่ควรมีอะไรที่ต้องห่วงที่คิดมาก สักวันเราก้อคงต้องไปอยู่กับแม่ ที่ไหนสักแห่ง แต่ก่อนไปนี่ชิวิตมันแปลกจัง

ทำไมเราต้องเกิดที่เมืองไทยนะ ทำไมต้องเกิดที่อุบลฯ ทำไมต้องเกิดเป็นลูกพ่อกับแม่คนสุดท้องด้วยดิ ดีที่เกิดตอนพ่อไม่มีแรงไปมีกิ๊ก ไม่งั้นคงไม่ได้เป็นลูกคนเล็กแหงมๆ เลือดกรุ๊ปโอ จมูกแฟบ ติสส์แตกพอๆกับสติแตก อันนี้คิดเอง มีคำถามอะไรที่ทำให้เรามานั่งที่ตรงนี้ ณ เวลานี้นะ และเวลาที่พระท่านทวงธาตุทั้งสี่คืน รูปที่วาดจะอยู่กันยังไงนะ ชีวิตมันว่างเปล่า แต่เราก้อต้องทำงานเพื่อที่จะเลี้ยงเค้าให้ถึงเวลาที่พอเหมาะ

ยังคงเจอซองผ้าป่าเป็นระยะๆ บอกว่าเป็นคริสต์สุดฤทธิ์ ก้อหาได้รอดพ้นจากพี่สาวอิชั้นไม่..คิดมากเลยตู เอาชื่อน้องไปเป็นเกียรติประธานผ้าป่าเฉยเลย พี่สาวตู ยังเวิ่นเว้อได้อีก ถัดจากป๋าคิมุระ ใครจะเป็นผู้ชายที่เราอยากเป็นอีกนะ ไม่ใช่ป๋าไซ้ส์มินิ ไฮโด้ซัง ณ Laruku แน่นอน เตี้ย...พอๆกับเดี๊ยน 155cm ป๋าแก็กต์ก้อสูงไป ป๋าโยก้อน่ารักไป เป็นปริศหนาคาใจ who will be the next?

ประมวลผลออกมาได้ว่าป้าติ๋มแก่แล้ว เพราะหลานน้าจะบวชตอนปีใหม่ช่วยงานแม่เพื่อนสมัยเด็กๆ งานนี้ขอชิ่ง เพราะถ้ากลับบ้านไม่มีกระเป๋าให้ฉีกอ่ะนะ บอกหลานชายสุดเลิฟแล้ว ไฟเขียวคร่า แต่รู้สึกผิดนะ เป็นน้าที่ยังวัยรุ่นไม่หายเลยจริง ยังไม่กล้ากลับไปสู้หน้าพ่อ ถ้ายังเรียนไม่จบ ยกเว้นมีทองสักเส้นไปให้อ่ะนะ แต่ปีนี้ ตูวืดโบนัส เพราะเพิ่งเข้าทำงาน วืดเซอร์วิสชาร์จไปอีกครึ่งหนึ่งใหญ่ๆ ไม่เป็นไรเพราะกับข้าวที่แคนทีน อร่อยสุดฤทธิ์ ทดแทนกันได้

ไม่ค่อยชอบสังคมใหญ่ๆ มันวุ่นวาย มากคนมากความ ขอยิ้มต้อนรับลูกค้าดีกว่านะ ยิ้มวันละแปดชั่วโมงเป็นผลดีต่อสุขภาพ อันนี้เป็นผลงานที่เดี๊ยนวิจัยเองคร่า^_^ คริสต์มาสปีนี้อยากได้อะไร หลังจากปีที่แล้วได้ Bless School and Drawing Gallery มา?ซึ่ง Christmas Eve ปีนี้น้อง Bless จะอายุครบหนึ่งขวบพอดี อยากให้ในหลวงทรงมีสุขภาพแข็งแรง พ่อด้วย แผนเราที่จะเปิดร้านกาแฟสำเร็จ มีตังค์ใช้หนี้หมูออมสิน อยากให้เพื่อนมีสุขภาพดีทั้งกาย และใจด้วยนะ

ท้ายสุดแต่ไม่ใช่สุดท้ายตามประสาคนมันโลภอ่ะนะ เราอยากเจอ Bretto san wa aitai does!อีกสักครั้งอ่ะนะ itsumo aishite yoru ne!

Kore wa 73929 doesu!

เงินเดือนๆแรกออกมาแล้วคับทั่น ในรอบห้าปีคิดเป็นเกือบหนึ่งในสามเท่า จากบริษัทที่สองซึ่งเราปฏิเสธไป>_<แต่ก้อภูมิใจจังเลย ที่เงินมูลค่าเพียงน้อยนิด แต่กลับทำให้มีคุณค่า และใช้ได้คุ้มที่สุดในชีวิต
แบ่งให้พ่อใช้ จ่ายค่าน้องBless Internetน้องCloud มือถือน้องAiko และก้อหยอดกระปุกรอซื้ออัลบั้มใหม่ของผู้ชายคนนั้นน่ะ คนที่มาจาก Haywards Heathเอาน่า ถึงเบี้ยจะน้อยแต่เราก้อไม่ได้ไปยืมใครเขามา แรงงานตัวเองจั๊ดนั๊กล่ะก่ะ

การทำงานเดือนแรกก้อผ่านไปได้ด้วยดีอ่ะนะ มารู้ตัวอีกที่จะเดือนหนึ่งแล้ว ขอบคุณสำหรับวันนี่อ่ะคับ เรื่องธีซีสก้อยังวางอยู่บนโต๊ะเช่นเดิม สองสามอาทิตย์มานี่ก้อ มัวแต่ทุ่มเวลาให้งานที่ยังไม่เข้าทิศทางดีนัก แอบหลบสายตารุ่นพี่ Gackto san เลยทำให้ไม่ได้เพิ่มศัพย์ญี่ปุ่นเลยอ่ะ ตอนนี้หลายพื้นที่น้ำท่วมหนักเลย จะช่วยเค้ายังไงดีนะเพราะตังค์มีติ๊ดเดียวพรุ่งนี้คงจะได้คำตอบหลังเลิกงาน ว่าจะเป็นตังค์หรือซื้อของให้ดี ได้กลับมาทำงานหลังบาร์อีกครั้ง รู้สึกอบอุ่นแฮะ ก้อมันเป็นอาชีพที่เราเริ่มทำตั้งแต่อายุเริ่มเข้าสิบเก้าปีอ่ะนะ

Reception ยืนยิ้มหลังเคาท์เตอร์มาตั้งแต่ตีนกายังไม่มี จนกระทั่งตอนนี้นับไม่ไหวแล้วอ่ะ จัดไป แต่ก้อยังดีที่เราทำได้ ฝีมือไม่ตกจริงๆ เส้นทางสายใหม่กับภาษาญี่ปุ่นเริ่มขึ้นอีกครั้ง เราหวังว่าถ้าเจอแฟนเพลง Brett อีกครั้งเราจะคุยกับแฟนเฮียเจ้รู้เรื่องขึ้นมาบ้าง แต่ละคนสวยๆทั้งนั้น ป๋าโย ป๋าไฮโด้ เป็นรายต่อไปที่ติ๋มจังจา itte mashoo^_^ แอบภูมิใจไว้ล่วงหน้าตั้งแต่ตอนนี้เลย

น้องBless ตอนนี้ก้อดีนะ หันมาสะสม Spy Wine Coolerอีกครั้ง และวันนี้เป็นวันที่เริ่มสอนนักเรียนในเทอมใหม่อีกครั้งด้วย เป็นทั้งครู เป็นทั้ง Reception เป็นทั้งนักเรียนภาษาญี่ป่น และก้อเป็นแฟนเพลงนี่ ให้ความรู้สึกดีจริงๆเลยนะ จัดมาโลด! ยังไงก้อจะพยายามให้ดี่ที่สุดเลยนะเพื่อโครงการ Cafe' de la Bless ในอนาคต^_^ ganbari masu!

โลกตอนนี้ เหมือน lol ขนาบซ้ายจูงมือด้วยBrett ส่วนด้านขวาก้อป๋า Yoshiki ส่วนความฝันทั้งหมดอยู่ในกระเป๋าด้านหน้าเรา เราจะไปล่าฝันด้วยกันนะ Brett, Tim, Yoshiki san issho ni ikimashoo!

PS

The title digits are not this coming lottery! but if I won?

ON THE WAY BACK TO BLESS

วันนี้ทำงานเสร็จแล้ว เหนื่อยจัง เดินโต๋เต๋กลับบ้านเห็นพี่ผู้หญิงนั่งขายดอกมะลิ ก่อนถึง MRT ศาลาแดง It's time to share my income! พอเห็นดอกไม้ ทำให้หายเหนื่อยเลย ^_^ จ่ายตังค์เสร็จ พี่เค้าอวยพรให้ โชคดี และขอให้สิ่งดีๆ เกิดขึ้นกับชีวิตเรานะ...เป็นปลื้มอย่างแรง ฟังดูจริงใจดี พี่แกขายไม่แพง ที่สำคัญพอเราบอกว่าจะซื้อไปไหว้หลวงปู่ทวด พี่ช่วยเลือกใหญ่เลย honto ni arigatou gozai masu!

วันนี้เป็นวันเกิดของMich ชวนไปเลี้ยงกาแฟที่ Cafe Doi Tung ดีฝ่า เลี้ยงแทนวันเกิดเรา อิ อิ เกิดก่อน ได้กินก่อน ฟันธง! คืนนี้ฝนเริ่มตกหลังเที่ยงคืน บรรยากาศที่ Blessอบอวล ไปด้วยกลิ่นดอกมะลิบนหิ้งพระชีวิตหลังเห็นภาพโครงกระดูกของตัวเอง ตอนไป check up เพื่อเริ่มงานใหม่...มันทำให้ปลงตกไปอีกโขเลย ร่างกายของเราที่ธรรมชาติให้ยืมมาใช้ ในช่วงชีวิตหนึ่งพร้อมๆกับชาวโลกนับล้านๆ
ชีวิตเหมือนเข้า check in ในโรงแรมเลยอ่ะ พอตอน check out ไม่สามารถnick อะไรไปได้เลย เดี๋ยวเจอชาร์จ ยอดบิลค่าใช้จ่ายพุ่ง zannen desu ne! ปลงจริงๆ ป๋าไฮด์ตัวเล็กน่ารัก ป๋าโยก้อเริ่ดม้ากคร่า ได้เวลานอนละหลังบริโภคน้ำดอกไม้ไปอีกหนึ่งลูก ส่วนแอปเปิ้ล ฝากไว้ก่อนนะ พรุ่งนี้เจอกัน oyasumi!

L'ambassadeur

ภูมิใจนำเสนออย่างแรงกับสองผลงานชิ้นล่าสุด ที่กว่าจะได้ยลโฉม ก้อต้องใช้เวลานาน แต่ก้อคุ้มค่าที่รอคอยกับไอเดียบรรเจิดเยี่ยงนี้ here we go!

อันดับแรก L'arc-Quadrinity-fangirls ส่งเข้าประกวด รูปป๋า Haido san^_^กับตำแหน่ง"ทูตวัฒนธรรมประจำ Bless Drawing Gallery" ตัวจริงแบบไม่ได้ตั้งใจ!ก้อป๋ามินิเล่นหอบของขลังมาเต็มสองมือ แล้วบังเอิญแฟนป๋าฝีมือไม่ถึงขั้นเมพ แต่ใจรักเพราะต้องมนต์สะกดที่ป๋ามีอยู่นั่นเอง

เลยได้รูปออกมาแบบนี้อ่ะคับ ยกมือไหว้ได้สวยมากคับ ป๋ามินิเอาคะแนนพิเศษพร้อม big kiss จากติ๋มเล็กจัดไปชุดใหญ๋ และในฐานะที่เป็น Presenter ให้เป็ปป์ซี่ เครื่องดื่มประจำกายของหนู มาอยู่บ้านหนูแล้วช่วยกันทำมาหากินนะป๋า honto ni arigatou godasaimasu^_^

อันดับที่สอง เสื้อ Hoodie เท่ห์มากๆ และมีตัวเดียวในโลก ผลงานการออกแบบที่ไม่ธรรมดาจาก Noname Designer Limited Edition by Timuyori ใส่ได้เฉพาะในห้างสรรพสินค้า รถไฟฟ้า รถไฟใต้ดินเท่านั้น ทำไงได้ ก้อกรุงเทพฯมีแค่สามฤดูอ่ะ ฤดูฝน ฤดูร้อนธรรมดา และฤดูร้อนมาก!

ถ้าใส่นอกเหนือจากที่ๆกล่าวไว้แล้วไซ้ ก้อเป็นซาวน่าเคลื่อนดีๆนี่เอง จะร้อนมาก ถึงมากที่สุด แต่ถ้าอยากเทห์ ก้อต้องอดทนให้ถึงที่สุดอะคับ เฮ้อชีวิตกับวันเกิดของคนไซส์มินิ สัดส่วน 34-51-155 หรือนี่เป็นจุดเริ่มต้นใหม่ของชีวิต ครึ่งแรกชีทำได้ยอดเยี่ยม ส่วนครึ่งหลังนี่...ยังสรุปไม่ได้ แต่น่ากลัวชะมัดเลย

ยังมีฝันอันใดตกหล่น และยังไม่ได้เก็บนะ เป็นวันแรกที่ปล่อยผมยาวเกือบฟุต ผมที่ไม่เคยปล่อยมาตลอดห้าปี รู้สึกบายนะ ผมนุ่มและหอมดี ตรงนี้ใช่ไหมนะ ที่แม่เคยลูบผมเบาๆแล้วก้อบอก ไปสระผมซะ>_< อ๊ากก แม่ใจร้าย แล้วทำไมกรูไม่เกิดเป็นผู้ชายไปเลยฟระ zannen desune!

ความทรงจำบางอย่าง ทำไมอยู่กับเรานานจัง ไม่อยากคิดมาก แต่มันก้ออดได้ซะที่ไหนล่ะ หลายๆอย่างในชิวิตเกิดขึ้นพร้อมๆกัน เลือกไม่ถูกจริงๆ ยังไงก้อจะพยายามนะ ถ้าไม่ไหวยังไงก้อเริ่มต้นใหม่ gangarimasune!

"Just follow her path then you'll be fine!"

Life No.4

ความหมายของชีวิตที่มาพร้อมๆกับมหกรรม การอ่านกินป๋ามินิครั้งที่สี่ เริ่มต้นขึ้นอีกครั้ง นี่เพิ่งจะดื่มน้ำเต้าหู้ไปหยกๆ รูปป๋ามินิคิดว่า น่าจะออนแอร์ได้พรุ่งนี้นะ จมูกโด่งสั่งได้ by Timu yori^_^ ภูมิใจแทนตัวเองจริงๆนะเนี่ย และคงไม่มีอะไรมาคั่นกลางระหว่างสองลาว>_< สองเรา!

เกิดอาการอยากลงแดง เพราะคิดถึงจตุจักรเหลือเกิน ตังค์ไม่ให้แต่ใจรัก กลุ้มใจกับชีวิตนะเนี่ย ถึงยังไงก้อตามความฝันบนถนนสายใหม่ได้เริ่มขึ้นแล้ว ณ บัดนาว นานเท่าไหร่แล้วนะ ที่ต้องอดมื้อ กินสามมื้อ? ตั้งแต่มีBless มาอยู่ข้างๆ เดือนกุมภาพันธ์ต้นปี

เดือนที่ Bless ถือกำเนิดขึ้นมาบนโลกใบนี้ นี่ก้อเวอร์ไป วันนี้ทำ thesis ได้อีกสี่หน้าเย้...finale! พรุ่งนี้ก้อทำต่อ คาดว่าเดือนนี้คงมีข่าวดีภายในอาทิตย์นี้ล่ะ ไม่รู้ว่าพี่สาวคนสวยเมื่อคืนจะช่วยไหมนะ ถ้าพี่สาวช่วย เราคงมีตังค์ไปเลี้ยงน้องที่บ้านปากเกร็ดกันในวันเกิดอ่ะนะ

จะกี่เดือนกี่ปี กี่โมง กี่ยาม แอร์กี่-_- ป๋ามินิก้อยังนอน sexy เสมอ น้องปูนนักเรียนตัวเล็ก บอกว่าป๋ามินิน่าจะเป็นผู้หญิง เพราะเวลานอนสะโพกฮีแบบว่างามได้รูป ติดเรท! แต่...เห็นด้วยอ่ะคับ^_^ ถ้าป๋ามินิงามเช่นนั้นล่ะก้อ รุ่นพี่ GACKT san ก้อน้องๆ Miss Tiffany ดีๆนี่เอง

รัก Blessมากมาย รักทุกๆอย่างที่นี่ Blessอะไรกันนี่ เป็นโรงเรียนก้อได้ เป็นออฟฟิศก้อได้ เป็นแกลเลอรี่ก้อได้ เป็นที่ซุกตัวนอนก้อได้ เป็นห้องkaraokeก้อได้ แก้วสารพัดนึกจริงๆ จบลงด้วยดราม่าประจำแมงโม้ ครูวาสโทรมาให้กำลังใจ น้ำตาเกือบหยดแหมะ เลยจัดให้ Dreaming out loud ฟังซะ ต้องนอนก่อนจะหิว

Mata ashita ne!

Midnight Cup Celabration

คืนนี้ไม่หิว...แต่นอนไม่ได้ เพราะกาแฟแก้วสุดท้ายของบ้านกำลังออกฤทธิ์ นอนดึกก้อได้ไม่มีสอนพรุ่งนี้อ่ะคับ วันนี้หลังสอนน้องแฝดสุดสวยเสร็จ ก้อแว้นไปทั่ว ทำตัวเป็นเทศบาล กินตั้งแต่แยกอโศก ยันตลาดสดบางกะปิ enjoy eating จริงๆ หลงทางอีกต่างหาก...วัยทอง

แว้นไปศึกษาภัณ..หาทอ-มน-โทไม่เจอ>_< ไปซื้อหนังสือให้เด็กๆ แล้วก้อกลับมาบ้านวาดรูปไฮโด้ซังต่อนิดส์นึง หล่อนะเนี่ยแต่กลายเป็นทูตวัฒธรรมประจำเบลสส์ไปแล้วอ่ะคับ ไหว้ซะสวยเชียว ทำไงจะหลับล่ะทีนี้ ไม่หิวแต่ก้อยังพอกินได้อ่ะนะ วันนี้เน็ทมีปัญหานิดหน่อย พอแก้ไขเสร็จเลยดูละครซ้าตาแฉะ

ไปวิ่งพรุ่งนี้ไม่ได้แล้วดิ มีหนังสือกองโต และ แผนการสอนกองใหญ่ที่ต้องทำต่อ ไม่ได้รบกับไวยากรณ์ญี่ปุ่นมาเกือบสองอาทิตย์แล้ว ไว้ธีซีสเสร็จเมื่อไหร เจอกัน คิดถึงนะตัวเอง เดือนหน้าอายุเราก้อจะครบสามสิบสี่ปีเต็ม ชีวิตนอกจากทำงานช่วยเหลือหลานๆ ส่งเสียพ่อแม่ และดูแลตัวเองแล้วก้อ....

ไปๆมาๆก้อไม่มีอะไรพิเศษ...อยากเจอเฮียเจ้ Brett อีกครั้ง ป๋าโยชิกิด้วยก้อจะดีมาก ธรรมชาติให้ชีวิตมา ก้อลองดูว่าเราจะทำอะไรๆให้โลกใบนี้ได้บ้าง ดีนะที่คุณ Travis สอนให้นั่งสมาธิตั้งแต่สามปีก่อน เวลาจะกลับไปอยู่กับแม่ จะได้ทำใจไม่ยากนัก ตอนนี้ขอดูแลพ่อก่อน ทำอะไรให้สังคม กินและฟังเพลงไปก่อนนะ

อยากรู้เหมือนกันหลังไปอยู่กับแม่ แล้วรูปที่วาดๆไว้เนี่ยเค้าจะเป็นยังไงน๊า คงต้องเรียกเจ้าของที่เป็นแบบมารับล่ะม้าง หรือไม่ก้ออาจจะดังเหมือนภาพของแวนโก๊ะอ่ะนะ ไอ้เรานี่คงเป็นแวนเกี๊ยะประมาณนั้น เจอแบบป๋าไฮด์ทีไรหลับตาทุกที คนๆนี้เค้ามีดีตอนหลับตา ตรงข้ามกับรุ่นพี่ GACKT san คนๆนี้เค้ามีดีตอนลืมตา

พรุ่งนี้เสื้อเบลสส์จะเสร็จแล้ว เราเตรียมกระดุมเท่ห์ๆ ไว้ปักให้เรียบร้อยแล้ว ใส่วันแรกก้อ วันครูเลยน้องจาแอ้มบอกอ่ะนะ เลือด อ.ป๋องนี่เค้าแรงจริง มันเลยพาลคิดถึงอ.น้อย พนมวันด้วยไม่คิดเลยว่าการที่ไปนั่งดูรุ่นพี่เค้าวาดรูป มันจะออสโมซีสมาถึงเรา^_^ และไม่คิดไม่ฝันว่า Brett Fangirl จะกลายมาเป็นครูด้วยซ้ำ

เคยได้ยินอาม่าท่านนึง ตอนไปลงนามถวายพระพรในหลวงท่าน อาม่าพูดว่า แค่คุณก้าวเท้าออกจากบ้าน นั่นก้อเป็นลิขิตจากสววรค์แล้ว เราคงเกิดมาเป็นแบบนี้จริงๆ อยู่อุบลฯมาตกหลุมรัก Brittpop Jrockได้ไงไม่รู้ ถ้าบางทีเหนื่อยนักก้อ ทิ้งทุกอย่างไว้กับมือของโชคชะตาแล้วกัน

บังเอิญอีกแหละ เราดื้อนิดส์ๆ คงยาก มาอยู่กรุงเทพฯปีที่สิบหกแล้วสินะ เส้นทางและจุดหมายของชีวิตมันคืออะไรกัน ฝันของครึ่งแรกสำเร็จแล้ว ตอนนี้กำลังเริ่มก่อฝันอันใหม่ กับเบลสส์ Jrock Brettpop>_^อีกครั้ง อะไรกันที่ทำให้คนที่เคยกินทุเรียน กินพิซซ่าไม่ได้ หับกลับมาชอบมันนักหนา อะไรกันเวลาเจออาหารที่อร่อย ทำให้คิดถึงกับข้าวไม่อร่อยของแม่

ป๋าโยชิกิ ทำไมชื่อนี้มันฝังอยู่นหัว พ่วงรุ่นพี่ GACKT san และไฮโด้ซังาอีกต่างหาก ถ้าย้อนเวลากลับได้ เราอยากเป็นผู้หญิงธรรมดา แต่งงานตั้งแต่สิบแปด ปรัชญาความโสดนี่ รู้ลึกซึ้งก้อตอนมีเลขสามนำหน้าโน่นแหละ ทำไมชั้นไม่เหมือนชาวบ้านเค้าฟระ? แต่ถ้าเป็นแบบนั้นก้อแย่ เฮียเจ้Brettคงเรทติ้งหดหาย^_^

หรือว่าร่างกายและจิตใจ ที่พ่อแม่ให้มาเป็นคนไทย แต่ทำไมใจมันไม่ไทยๆแบบธรรมดาเหมือนคนทั่วไป...
นี่เป็นชีวิตหนึ่งที่อีกพันล้านชีวิต จะไม่เหมือน และซ้ำกันแม้กระทั่งคู่แฝด นี่หรือเปล่าที่เรียกว่า พรหมลิขิต
ชะตาชีวิต ที่หลายๆคนบนโลกใบนี้ จะต้อเป็น There's no exist!

เริ่มง่วง และหิว>_<ต้องนอนก่อนที่จะอ้วนมากไปกว่านี้ Oyasuminasai masu!Mata ashita ne!

ฟ้าหลังฝน คนก้อหิว

รูปป๋าไฮโด้ซังก้อ 20% มั้งตอนนี้ ต้องตีสเกลใหม่เพราะว่าท่านลุงของขลังเยอะเหลือเกิน ลำพังแค่สายตาแถมสั้นอีกค่างหาก เก็บรายละเอียดไม่ไหวอ่ะ >_< เสาร์อาทิตย์นี้ ไม่ได้ไปแว้นแถวจตุจักรเลย คิอถึงน๊า เสื้อ Bless ก้อยังไม่เสร็จพี่เค้าลืมปักตัวล่าง เลยได้ชิ่งมอไซไปกินหมูกระทะกับแก๊งไอ้ตัวเล็ก หิวจัง!

ขอนั่งพักการปั่นธีซีสก่อนลงไปหากับข้าวกินแถวนี้ หิวจัดมากๆเพราะเมื่อเช้าแปลงร่างเป็นแจ๋ว big clean ให้Bless chan^_^ แล้วก้อรีดผ้า ก่อนมานิ่งจิ้มคีย์บอร์ดน้อง Cloud จนมือหงิกเก้าชั่วโมงแล้วมั้ง ทำไงได้พิมพ์ดีดไม่เมพเอาเสียเลยอ่ะคับ>_<

งานต่อไปหลังหม่ำข้าว ฟังเพลงอิอิ งานเปิดเพลงกดดันเพื่อนบ้านคืองานของเรา^_^จากนั้นก้อวางแผนการสอน แล้วก้อวาดรูปป๋าไฮโด้ซังต่อ เย็นนี้คงต้องงดเล่นกับ SUEDE เพราะเล็บยังไม่ยาวพอ นั่งสบตาก้อชื่นใจแล้วล่ะ

อ่านข่าวป๋าโยชิกิจากเน็ต ป๋าโดนว่าอีกละ เกี่ยวกับลิขสิทธิ์รูปฮิเดะซัง สงสารนางงามเมืองจัง คงต้องร้องให้ซบอกป๋าโทชิอีกเป็นแน่ สู้ๆๆคับ ติ๋มเล็กขอให้กำลังใจป๋าโยเสมอ ถ้าป๋าโยแข็งแกร่งอย่างเฮียเจ้ Brett ก้อดีสินะ สวย เริด เชิด หยิ่ง หาได้แคร์สื่อไม่

เมื่อคืนไอ้ตัวเล็กชมด้วย ไม่รู้ชมหรือเห็นเพื่อนเห็นตัวประหลาดก้อไม้รู้นะ ตัวเล็กบอกว่าเราเก่ง อยู่คนเดียวได้ อิอิ คนเดียวที่ไหน มีรูปหนุ่มๆเต็มห้อง มีรูปน้องเม่ยคนเดียวแหละ สวยที่สุดในห้องนี้ ก้อไม่รู้สินะ คนบางคนเค้าก้อเกิดมาเพื่อคู่ชีวิตของเค้า บางคนก้อเจอกัน รักกันตั้งแต่เรียนไม่จบ

ส่วนเราก้อ....เพื่อนบางคนมันแต่งงาน มาสามรอบแล้ว กรูก้อยังโสดสนิท ตลอดเวลา ว่าแต่ว่าถ้ามีหวานใจจริง จะเลี้ยง จะดูแลยังไงอ่ะ แล้วใครจะท้อง โสดแบบนี้ดีแล้วคับ จะได้ทำอะไรได้หลายๆอย่าง อีกอย่างตัวเองยังจะเอาไม่รอดเลย ถ้ามีมาเพิ่มแย่แน่ๆ ความโสดไม่เคยปราณีใคร สอนนักเรียนไปเรื่อยๆ

อ๊ะนักเรียนญี่ปุ่นเรียนจบแล้วอีกคน ก้ออำลากันด้วยดี ไปดื่มกาแฟกัน Caramel Macchiato อร่อยที่สุด เขียนถูกไม๊เนี่ย ก่อนแยกกันนักเรียนบอกว่า Ganbarimasu! แหงล่ะ จะสู้ต่อไปคับ จนกว่าจะฟังเพลงรุ่น GACKT san ออกโน่นแหละ

นักเรียนให้ ขนมญี่ปุ่นมากล่องนึง อ่านได้ว่า takenokono....??? คันจิ! ยังอ่านไม่ออกว้อย>_< เพลงL'ARC ก้อด้วยคันจิเพียบ ป๋าๆเค้าจัดให้จริงๆนะ มีบางเพลงเป็นภาษาอังกฤษพอหายใจได้บ้าง แต่เพลงรุ่นพี่ GACKT san ฝันไปโลด ญี่ปุ่นล้วนๆคับพี่น้องคับ>_<

ความฝันที่จะเอาชนะคันจิให้ได้นั้น มันชวนให้ปวดขมับ คับเล็บจังเลย ยังอีกยาวไกลจังเลย
จบด้วยคำคมเจ้าประจำ "คิดมากปวดหัว หาอะไรกินดีฝ่า" tabe mashoo!

กลับบ้านหาพ่อทริปนี้ หลายอย่างเปลี่ยนไปไม่เว้นแม้แต่อายุตัวเราเอง>_< แม่ก็อยู่บนสวรรค์โน่น คิดถึงแม่จังเล้ย สิ่งที่เปลี่ยนไปเช่นว่า กรูยังหาแควนไปหลอกชาวบ้านไม่ได้เลย

ชั้นเด็กfbนะยะ มีที่รักเพิ่มมาอีกสามคน เฮีย Gackt ป๋า HYDE และ ป๋าโย รวมๆกับเฮียเจ้ Brett ก็เป็นหนึ่งหนุ่ม กับสามลุงพอดี มีอีก สอบหัวข้อผ่านแล้ว ^0^ เย้ ทีนี้ก็เหลือแค่ว่าจะทำยังไงให้จบไวไว ควิก (-_-) It’s a burden ne!

อะไรๆก็ไม่เหมือนเดิม แล้วไงล่ะ พูดยากอ่ะ มันเหมือนประเภทว่า Same Same But Different ทำนองนั้นคือแฮคตังค์เฮียน้อยในรอบเสิบห้าปี พี่ชายคนเล็กน่าจะภูมิใจกับไอ้น้องคนนี้นะเนี่ย ตอนมาเรียนใหม่ๆ เข้าปีหนึ่ง พี่เค้าให้ใช้ฟรี เพราะยังเด็ก ตอนนี้ต้องแฮคเพราะโตแล้วประมาณนั้นอ่ะ(-_^)

ชีวิตไม่ว่าจะอยู่ในกรุงเทพฯ หรือที่ไหนๆ มีขึ้น มีลงเสมอ ต้องอดทน ทนอด(โดยเฉพาะวันสิ้นเดือนโฮก) สู้ต่อไป^_^ ยังโชคดีที่มีพ่อคอยให้กำลังใจเสมอมา ป.ตรียันป.โท ท่าทางพ่อจะไม่สนลูกเขย ลูกสะใภ้จริงๆแฮะ นี่เป็นเหตุผลหรือเปล่าที่เรามีเหล่าลุงๆในโลกอีกฟากหนึ่งในคอลเล็คชั่น (^_^)

แต่...ท่านพ่อคับ ป.เอกไม่เอานะขอร้อง ทั่นพ่ออย่ารีเฟสเด็ดขาด แค่นี้ก็หนาวพอแล้วคับพี่น้องคับ มีเพื่อนดีๆไว้ให้ไถ เวลาคลื่นลงมีคนดีๆหลายๆคนที่กรุงเทพฯคอยให้กำลังใจ บอกลูกๆทุกรูปใน Bless Drawing Gallery ว่า Give up ja nai ne!

จะพยายามประคับประคอง สาวน้อยสุดสวย นามว่าน้อง Blessให้ดีที่สุด ลงทุนลงแรงกับน้องเค้าเยอะ และจะดูแลต่อไปอ่ะคับ Ishoo ni ganbarimasu ne! ^_^

หวังว่าจะได้สร้างอะไรดีๆที่เป็นประโยชน์ให้กับเด็กๆที่บ้านเกิด หรือเพื่อสังคมในช่วงที่ตัวเองพร้อมอ่ะคับ That’s my life at the moment,the 16th year in the city of angels-Bangkok.
I’ll Survive he..he..
Mata ne!